Εκτύπωση
PDF

Δομή και Ιδιότητες Συμπαγούς Ξύλου

Οι βασικές ιδιότητες του ξύλου είναι:

Είναι το μέτρο της μάζας που περιέχεται (περικλείεται) σε ορισμένο όγκο του και εκφράζεται με το πηλίκο της μάζας δια του όγκου. Η πυκνότητα και το ειδικό βάρος εκφράζονται με τον ίδιο αριθμό. Η πυκνότητα του κάθε είδους δίνεται σε ποσοστό 0% και 12% συνήθως. Παράγοντες που επηρεάζουν την πυκνότητα είναι
  1. η ποσότητα του νερού που περιέχεται στη μάζα του
  2. η δομή του ξύλου
  3. τα εκχυλίσματα και
  4. η χημική σύσταση του ξύλου.
το βάρος δηλαδή του νερού που περιέχεται (περικλείεται) στο ξύλο και εκφράζεται ως ποσοστό επί τις εκατό επί του απόλυτα ξηρού βάρους του ξύλου. Η υγρασία επηρεάζει την πυκνότητα, τις μηχανικές ιδιότητες, την κατεργασία, την θερμική και ηλεκτρική αγωγιμότητα, την ανθεκτικότητα του ξύλου στις προσβολές από μύκητες, ενώ τέλος είναι και καθοριστικός παράγοντας για την ξήρανση του ξύλου, τον εμποτισμό αυτού, την παραγωγή επίπλων, ξύλινων κατοικιών και άλλων ξυλοκατασκευών.
Η ελάττωση (μείωση) των διαστάσεων του ξύλου, όταν αυτό αποβάλλει υγρασία κάτω από το σημείο ινοκόρου (30-32%) ονομάζεται ρίκνωση. Από την άλλη μεριά, η αύξηση των διαστάσεων του ξύλου, όταν η υγρασία αυξάνεται από μια χαμηλή τιμή η υγρασία 0% μέχρι το σημείο ινοκόρου, ονομάζεται διόγκωση. Και στις δυο αυτές μεταβολές παρατηρείται μείωση και αύξηση του ξύλου και στις τρεις κατευθύνσεις (εφαπτομενική, ακτινική, αξονική). Μεταβολές της υγρασίας πάνω από το σημείο ινοκόρου, μεταβολές δηλαδή που λαμβάνουν χώρα μέσα στις κυτταρικές κοιλότητες του ξύλου, δεν προσδίδουν καμία μεταβολή στις διαστάσεις του ξύλου.
Όπως και τα υπόλοιπα υλικά έτσι και το ξύλο όταν θερμαίνεται παρατηρείται αύξηση των διαστάσεών του ενώ αντίθετα όταν ψύχεται μείωση αυτών. Το φαινόμενο αυτό ονομάζεται διαστολή και συστολή, αντίστοιχα. Εξαιτίας της δομής του ξύλου η διαστολή και η συστολή δεν είναι ίδιες στις τρεις αυξητικές κατευθύνσεις του ξύλου. Οι μεταβολές αυτέ είναι πολύ μικρότερες συγκρινόμενες με την ρίκνωση και την διόγκωση. Το γεγονός αυτό σε συνδυασμό με την χαμηλή θερμική αγωγιμότητα παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο σε περίπτωση φωτιάς.
Το ξύλο λόγω του ότι είναι ανισότροπο υλικό, παρουσιάζει διαφορετική μηχανική αντοχή στις τρεις αυξητικές κατευθύνσεις. Τυπικά η αντοχή σε δυνάμεις που δρουν αξονικά είναι μεγαλύτερη, ενώ δεν υπάρχουν σημαντικές διαφοροποιήσεις μεταξύ της εφαπτομενικής και της ακτινικής τομής. Οι μηχανικές ιδιότητες επηρεάζονται από:
  • Την υγρασία. Μείωση αυτής κάτω από το σημείο ινοκόρου έχει σαν αποτέλεσμα την αύξηση της μηχανικής αντοχής
  • Την πυκνότητα. Μεγάλη πυκνότητα σημαίνει και μεγάλη μηχανική αντοχή
  • Την θερμοκρασία. Αύξηση της θερμοκρασίας προκαλεί μείωση της μηχανικής αντοχής. Υψηλές θερμοκρασίες μπορεί να προκαλέσουν ακόμη και χημική αλλοίωση του ξύλου και να ελαττώσουν σημαντικά την αντοχή αυτού.
  • Σφάλματα δομής. Η παρουσία σφαλμάτων προκαλεί μείωση της μηχανικής αντοχής. Σφάλματα όπως οι ρόζοι, οι ραγάδες το θλιψιγενές και το εφελκυσμογενές ξύλο προκαλούν μεγαλύτερη μείωση. Δυσμενή επίδραση έχει επίσης και η προσβολή του ξύλου από έντομα ή μύκητες.
  • Διάρκεια φόρτισης. Έχει σημαντική επίδραση και μάλιστα αντιστρόφως ανάλογη επίδραση στην μηχανική αντοχή του ξύλου. Μόνιμη φόρτιση μπορεί να ελαττώσει την αντοχή του ξύλου ακόμη και σε ποσοστό 50-75%
Οι σημαντικότερες μηχανικές αντοχές του ξύλου αναφέρονται παρακάτω:
  1. α) Αντοχή σε εφελκυσμό: Το ξύλο βρίσκεται σε τάσεις εφελκυσμού όταν οι δυνάμεις που δρουν πάνω του τείνουν να το απομακρύνουν (επιμηκύνουν)
  2. β) Αντοχή σε θλίψη: Το ξύλο βρίσκεται σε τάσεις θλίψης όταν οι δυνάμεις που ενεργούν πάνω του τείνουν να το συνθλίψουν.
  3. γ) Αντοχή σε διάτμηση: Το ξύλο βρίσκεται σε διάτμηση όταν οι δυνάμεις που ενεργούν πάνω του τείνουν να προκαλέσουν ολίσθηση του μέρους του σώματος όπου ασκείται η φόρτιση, σε παράπλευρο μέρος του ίδιου του σώματος
  4. δ) Αντοχή σε κάμψη: Στις περισσότερες κατασκευές το ξύλο φορτίζεται με δυνάμεις που προκαλούν κάμψη, και ειδικά στατική κάμψη, η οποία και είναι η σπουδαιότερη μηχανική του ιδιότητα. Η αντοχή σε κάμψη εκτιμάται με τον υπολογισμό του Μέτρου Θραύσεως, το οποίο και δείχνει τις μέγιστες τάσεις των ινών των εξωτερικών πλευρών του ξύλου, όταν η δοκός θραύεται με την επίδραση φορτίου που ασκείται σιγά σιγά και για μεγάλο χρονικό διάστημα.
  5. ε) Ελαστικότητα: Το ξύλο έχει μεγαλύτερη ελαστικότητα από άλλα υλικά, δηλαδή κάμπτεται περισσότερο υπό την επίδραση ορισμένου φορτίου.
  6. στ) Αντοχή σε κρούση: Αναφέρεται σε απότομη δυναμική φόρτιση και έχει σημασία μόνο για ορισμένες χρήσεις του ξύλου όπως λαβές εργαλείων, αθλητικά είδη, κιβώτια συσκευασίας, όπου και το ξύλο παρουσιάζει μεγαλύτερη μηχανική αντοχή σε δυναμικά φορτία παρά σε στατικά
  7. ζ) Αντοχή σε σχίση: Παρατηρείται όταν οι εξωτερικές δυνάμεις που δρουν πάνω του με τη μορφή σφήνας. Το ξύλο έχει πολύ μικρή αντοχή σε αξονική σχίση, γεγονός που ερμηνεύει το ότι σχίζεται πολύ εύκολα. η) Σκληρότητα: Με τον όρο σκληρότητα εννοούμε την αντίσταση του ξύλου όσον αφορά την είσοδο σωμάτων στη μάζα του. Η σκληρότητα παρατηρείται 1,2 με 2 φορές μεγαλύτερη στην αξονική διεύθυνση σε σχέση με την εγκάρσια. Η ιδιότητα αυτή έχει άμεση εφαρμογή σε ορισμένες χρήσεις του ξύλου όπως παρκέτα, πατώματα, αθλητικά είδη κ.λ.π.
Στην κατηγορία αυτή πρακτική σημασία έχει η παραγωγή ήχου με:
  • Άμεση κρούση του ξύλου (μουσικά όργανα)
  • Η συμπεριφορά του ξύλου όταν οι ήχοι παράγονται από άλλες πηγές που προσπίπτουν στην ξύλινη επιφάνεια με τη μορφή ηχητικών κυμάτων (αντιχείο). Οξύς ήχος παράγεται από ξύλο με μεγάλη πυκνότητα, μικρό ποσοστό υγρασίας, μεγάλη ελαστικότητα και μεγάλες διαστάσεις. Αντιθέτως ξύλο με μικρή ελαστικότητα, μικρή πυκνότητα, μεγάλο ποσοστό υγρασίας, και μικρές διαστάσεις παράγει βαρείς ήχους.
από τις οποίες πιο σημαντικές είναι η ηλεκτρική αντίσταση του ξύλου (η αντίστασή του δηλαδή στην δίοδο συνεχούς ηλεκτρικού ρεύματος) και οι διηλεκτρικές ιδιότητες, κάτω από την επίδραση εναλλασσόμενου ρεύματος υψηλής συχνότητας, και τέλος
Εδώ συγκαταλέγονται οι διάφοροι εξωτερικοί παράγοντες, όπως τα βακτήρια, οι μύκητες, τα έντομα, οι τερμίτες και οι διάφοροι θαλάσσιοι οργανισμοί, αλλά και όλοι οι κλιματικοί, μηχανικοί, θερμικοί αλλά και χημικοί παράγοντες που μπορούν να προκαλέσουν οποιαδήποτε αλλοίωση της εμφάνισης, της δομής, αλλά και της χημικής σύστασης του ξύλου.

Η συμπεριφορά του ξύλου κατά την ξήρανση, αλλά και ο βαθμός σταθερότητας των διαστάσεων του ξύλου μετά την ξήρανση αλλά και κατά την διάρκεια της χρήσης του σε διάφορες κατασκευές αποτελούν αρκετά χρήσιμα δεδομένα όσον αφορά τη σωστή κατεργασία και αξιοποίηση του ξύλου.

Καταβολη ετησιας συνδρομης 2016